Çevrimiçi üyeler    
Çevrimiçi üyeler : 0
Çevrimiçi ziyaretçiler : 8
» Görsel Sanatçılar Ansiklopedisi » Çağdaş Türk Sanatçıları » Sanatçı Detayı  
Google Sitede
ÜNLÜ TÜRK SANATÇILARI
GÜNÜMÜZ TÜRK SANATÇILARI
ÜNLÜ YABANCI SANATÇILAR
SANATÇI
Tolga AKALIN
 
«« Geri dön
 

 

TOLGA AKALIN

(1978, Artvin) 

 

1978 yılında Artvin Doğumlu olan sanatçı bütün akademik eğitimini Gazi Üniversitesi Eğitim Fakültesi Resim-İş Anabilim dalında tamamlamıştır. 2011 yılında yine aynı üniversiteye Öğrt. Gör. Dr. Olarak atanmıştır. 2015 yılının başında Giresun Üniversitesi Görele Güzel Sanatlar Fakültesine Doç. Dr. olarak atanmıştır Sanatçı yurt içinde yedi kişisel sergi açmış, yüzün üzerinde karma ve grup sergilerine katılmıştır Biri yurt içinde, ikisi yurt dışında olmak üzere üç ödül almıştır Birçok devlet kurumu ve özel koleksiyonlar da resimleri bulunmaktadır. Amerika, Macaristan, Kıbrıs ve Mısır olmak üzere bir çok ülkede karma sergilere katılmıştır Sanat alanıyla ilgili kitap, makale, bildin ve sempozyumları bulunmaktadır.


Doç. Dr. Tolga Akalın'ın Yapıtları Üzerine:


Jonathan Fineberg, "Üzerine düşünülmeye değer her hangi bir sanat yapıtı, dünyada gördüğümüze "benzemeye" yeltenen basit bir temsilden çok, kadın ya da erkek sanatçının, kendi deneyimi oranı da sahip olduğu, karmaşık bir algı ve duygu kümesinin ele avuca gelir cisimleşmesidir" demiştir. Tolga Akalın'ın resimlerini ele alırken, Fineberg'in bahsettiği "karmaşık algı ve duygu kümesi" bizim yol göstericimiz olmalıdır.


Sanatçının yapmış olduğu resimleri, her hangi bir akımın veya akıma benzer bir hareketin içinde değerlendirmek oldukça zordur. Özellikle, yapmış olduğu insan figürlerindekı deformasyon ve stilize durumları, onu, diğer insan figürü yapan ya da işlemiş olduğu konuların merkezine insanı koyan, sanatçılardan ayırmakta ve adeta bu figürlerin her biri sanatçının imzasını oluşturmaktadır.


Sanatçının eserlerinin görünen kısmı; oldukça sakin bir havada, sanatçının bireysel üslubuyla stilize edilmiş insan figürlerinin, yan yana gelmesiyle oluşmuştur. Sanatçı, eserlerindeki mekân algısını, perspektif kurallarına bağlı kalmadan, sadece yüzeyleri, kare veya dikdörtgenlere bölerek, her bölmeyi farklı renklere boyayarak oluşturmaktadır Bu bölmelerin sınırları, genellikle kalın ve siyah kontur çizgileriyle belirginleştirilmiştir. Biçimsel özellikler bakımından ele alındığı zaman, çoğu sade olan resimlerinin içerik analizleri, oldukça derinlere dayanmaktadır. Sanatçının kent yaşamı deneyimlerini ve karmaşık duygu durumlarını, yapmış olduğu figürlerin deformasyonundan anlayabiliriz. İnsan figürlerinin bacaklarının uzaması, bedenlerin incelmesi, başların ayrıntıdan uzak sadece basit birer siyah leke, bazen de başka renklerde yapılması ve özellikle bu insan figürlerinin kollarının olmayışı, izleyiciye, sanatçının kent yaşamı ve modern insan ile ilgili yaşamış olduğu farklı duygu durumlarını yansıtmaktadır


Sanatçı, bu resimleri yaparken, kendi yaşam alanını oluşturan, yakın çevresindeki insanların, bir birleriyle olan ilişkilerini, sanatın oluşmasını sağlayan, plastik unsurları kullanarak, tuval üzerinde cisimleşmesini sağlamıştır


Gelişmiş veya gelişmekte olan diğer dünya ülkelerini etkilemiş olduğu gibi, sanatçının yaşadığı, yakın çevresindeki insanları da etkileyen teknolojik gelişmeler; iletişim ve bilişim ağlarının çok fazla yaygınlaşması, görselkültürün oluşturduğu renkli dünyaların adeta beynimizi bombardımana tutması, küresel gelişimin insanları şaşkına çevirmesi, duyguların karmaşıklaşmasına ve duygu durumlarının bozulmasına, insanların bireysel / içsel, toplumsal kaosa sürüklenmelerine sebep vermiştir Bu duygu bozuklukları, sanatçının resimlerinde gözümüze çarpan özelliklerden bazılarıdır


Peki, sanatçının eserleriyle ilgili, saydığımız bu özellikleri, hangi sembollerden anlayabiliriz? Bunları tek tek ele almak faydalı olacaktır. Kalabalık toplumlar içinde gösterilen, insan bedenlerinin incelip uzaması, bacakların adeta yok olmaya kadar incelmesi ve uzaması; toplumsal hayattaki insanın, yalnızlaşmasını sembolize etmektedir. Bu bedenleri oluşturan baş bölgesinin, ayrıntıdan uzak, lekesel bir şekilde yapılması ise modern insanın tek tıpleşmesını, adeta birbirlerinin sureti şeklinde çoğalmasını, kendine ait düşüncelerin olmamasını sembolize etmektedir. Bu başlar, bazen aynı yöne, bazen de birbirinin zıttı yöne bakar. Ancak birbirine bakan figür sayıları çok azdır. Bu durum ise insanların birbirleriyle aynı ortamları paylaşmasına rağmen, adeta hiçbir zaman birbirleriyle samimi olamayacaklarının göstergesidir. İnsan hayatındaki en önemli yaşam organlarından olan, kolların ve ellerin özellikle yapılmaması ise kent hayatını sürdüren modern insanın, aslında gittikçe eksildiğini, yaşam gereklerini yerine sağlıklı bir şekilde getiremeyeceği için yok olmaya veya varlığını sürdürebilse bile hastalıklı ve eksik sürdürebileceğine dair göndermeleri bulunmaktadır.


Günümüzden yıllar önce başlayan kentsel gelişimi ve bilişim dünyasını destekleyen, insanın varlığını ve modernleşmeyi bu gelişmelere dayandıran pek çok bilim insanı ve sanatçının olduğu gibi bunun tersi bir şekilde, bu gelişimlerin modernlikten ziyade insanın yok oluşuna, bedensel değilse bile ruhsal çöküşüne yol açacağını düşünen sanatçılar da olmuştur.


Günümüzde, artık birçok sanat akımının ömrünü tükettiği ve sanatın da insanlar gibi birey-selleştiğı bir ortamda Akalın'ın da bu durumdan etkilenmiş ve sanatının merkezine bireyi yerleştirmiştir. Resimlerindeki bireylerin, mekân içindeki hallerinden, sanatçının da kentsel gelişime, kentsel gelişimin yarattığı suni mekânlara ve bu suni mekânların içindeki birbirine yabancılaşmış, samimiyetten uzak insan topluluklarına karşı bir duruş sergilediği açıkça görülmektedir.